Prolog

Siedzisz nad rzeką a łzy kapią Ci strumieniem . Przyzwycziłaś się już . Odbierasz łzy jak coś naturalnego , jak coś do czego już przywykłaś . Do bólu po utracie ukochanego , też przywykłaś . Tłumaczysz sobie , że tak musiało być . Ciągle czujesz jego obecność . W nocy go widzisz ... sen przywołuje Wasze wspaniałe wspomnienia , chwile spędzone razem . Widzisz jego uśmiechniętą twarz , która Cię woła . Ale zaraz potem ukazuję się coś znacznie gorszego ... Coś co chcesz wymazać z pamięci już na zawsze . Widzisz moment kiedy , On odjeżdża . Kiedy motor rusza i robi jedno okrążenie . Uśmiechasz się , bo wierzysz , że wygra wyścig ... Nie wygrał ... Przegrał...to co najcenniejsze . PRZEGRAŁ własne życie . Biegniesz do Niego , ale nikt nie chce Cię tam wpuścić . Płaczesz , nie wiesz jeszcze co tak na prawdę się stało . Serce podchodzi Ci do gardła . Czujesz tylko strach ... strach przed utratą ukochanej osoby . Dopiero po wypadku , po uświadomieniu sobie , że Jego już nie ma , czujesz prawdziwy ból , który rozrywa Cię od środka . Słyszysz ludzi , którzy bezmyślnie powtarzają : " Jesteś młoda , ułożysz sobie życie " . Przytakujesz , nieobecna i roztargniona . Ciągle łudzisz się , że to Tylko zły sen . Łudzisz się , że zaraz On stanie obok Ciebie i znowu się uśmiechnie . Z letargu wybudza Cię życie codzienne , które prawdo podobnie nigdy już nie będzie miało sensu ... Po jakimś czasie ktoś zaczyna Cię wspierać ,powtarzać , że to przecież nie koniec świata . Widzisz w tym kimś przyjaciela , wsparcie ... W końcu przychodzi uczucie ... z całych sił pragniesz się przed tym bronić . Czujesz , że nie jesteś gotowa . Nadal go kochasz ...

***

Prolog wcześniej , bo spodobała mi się ta historia i chcę ją już zacząć ;D
Prolog dedykuję Madzi :*
Poza tym przed świętami nie miałabym czasu .. sprzątanie w domu , pomoc mamie , próby chóru , wyjazd itd .. 
Jeśli ktoś to będzie czytał to niech zostawi chociaż malutki komentarz , bo po ostatniej historii mam dylemat .
No nic , do następnego ;D Ukaże się niedługo :)